Verhalen zorgverleners
Jan Bezemer
Beste Mensen,
Hier mijn verhaal, Ik begeleid hele dagen kinderen via PGB. Dat zijn er ongeveer 35 die iedere week begleiding krijgen, en vooral via Paarden.Omdat het gewoon helpt, de kinderen komen bij mij en na een half jaar vinden ze een baantje ergens, en dan ben ik de opstap geweest naar officieel werk. Met anderen voorkom je dat het erger wordt doordat ze een vast iets in de week hebben. Doordat ze hun vaste groep vrienden hebben.
Via officele therapieen is dit niet te doen, instanties lopen een jaar achter op de werkelijkheid, Ik krijg 1 telefoontje van een ouder en ik kan het kind direct helpen en een gesprek hebben. Via de niet PGB weg, ben je een jaar verder, en veel meer problemen verder voordat er wat aandacht gegeven kan gaan worden.
Ik ben er van overtuigd door wat ik om mij heen zie, dat als mensen zelf hulp kunnen inkopen er sneller en goedkopere oplossingen te vinden zijn.
Gaat het via de instanties dat ht enorm veel tijd geld en inspanningen kost om iets uiteindeijk op te lossen, en dat de instellingen niet open staan voor alternatieven.
Als het PGB verdwijnt, dan geloof ik dat ik wel door kan blijven gaan met de begeleiding, en tja de tarieven moeten dan fors omhoog omdat er zoveel meer aan verslagen, raporten geleverd moet worden, tja die tijd moet ook betaald worden. en er moet papieren zorg geleverd moeten worden, nou als ze dat willen wil ik wel een papier aanleveren hoor, ik ben alleen veeel liever bezig met kinderen helpen.
Maar goed, ik ga dus papiertjes maken, en daarme mijn geld verdienen, en ondertussen op de ouderwetse manier goede zorg leveren.
resultaat, een dubbel salaris,
thanks Rutte.










