Lisenka Otte
  Ik ben Lisenka. 36 was ik, toen ik op een feestje viel van een dakterras: hoge dwarslaesie... Ik ben dierenarts, had een geweldige baan met zelfs zicht op praktijkovername, net een leuk huis gekocht met mijn vriend, druk bezig met ‘kindjes maken’, en toen? Ja, toen was alles ineens anders....

 

Toen ik na 11 maanden revalideren eindelijk in augustus 2009 mijn nieuwe woning betrok ben ik begonnen met Thuiszorg: geen PGB? Nee, daar had ik al wel van gehoord, maar ik vond de stap nog net iets te groot. Ik probeerde Osira-Thuiszorg, ik wist nooit hoe laat iemand kwam, kon zowieso voor 12 uur geen afspraken met vrienden maken, en het allerergste? Nou, stelt u het zich maar even voor: elke dag een ander die u helpt met de toiletgang, douchen en aankleden...

 

Eindelijk had ik na een klein jaar thuis te zijn alles op orde, sinds juli 2010 heb ik een PGB en het bevalt me prima! Ik heb 2 mensen die mij de zorg leveren die ik nodig heb, in principe alleen ’s ochtends, maar ja, ongelukjes komen ook wel eens voor.... en denk maar niet dat de thuiszorg dan binnen een half uur voor je deur staat! Zeg maar gerust 4 uur later...... Nee, PGB geeft me juist weer een beetje hoop, hoop op een iets minder bezorgde toekomst, voor zover dat mogelijk is... Ik zit voor de rest van mijn leven in een rolstoel, heb een verminderde handfunctie en mede daardoor zeer afhankelijk van anderen. Een beetje ‘eigen regie’ is voor mij dus ook zeer belangrijk!

 

Dàt is beschaving!

 

Bron GroenLinks